Wijk Staatsliedenbuurt / Frederik Hendrikbuurt
Janny over Staatsliedenbuurt/Frederik Hendrikbuurt
Meer dan veertig jaar woon ik in Westerpark – en al 25 jaar op het autovrije en groene GWL-terrein – en plots hadden we een idee: we gaan op vakantie in eigen buurt. Overnachten in het allercharmantste hotel De Windketel, tegenover het beroemde café-restaurant Amsterdam waar we sinds de opening – ik stapte hoogzwanger van mijn jongste dochter over de drempel – geregeld eten. We dwaalden na een heerlijke nacht door de buurt die ik zo goed ken en die je toch met andere ogen beziet als je niks hoeft. Koffiedrinken bij Piet de Gruyter – vroeger Tramlijn Begeerte – op het gezellige Van Limburg Stirumplein, op steenworp afstand van de Westerparkschool waar onze dochters op zaten.

Wandelen in het Westerpark
Wandelen in het Westerpark, ooit een grijze parkeerplaats, nu aantrekkelijker dan het Vondelpark door de geheel opgeleefde Westergasfabriek op het cultuurterrein met zijn enorme gashouder, oude kolenopslagplaatsen, zuiveringsinstallaties, ontworpen door architect Isaac Gosschalk, die vrijwel allemaal een culturele bestemming hebben gekregen. Filmpje pakken bij Het Ketelhuis, oesters eten bij Westweelde – en behalve lekker, ook nog 1 euro per stuk op Pareldag, de eerste zondag van de maand. Die eerste zondag is ook de feestelijke Sunday Market, en in de zomer natúúrlijk een ijsje bij IJscuypje, aardbeien-cheesecake als die er is. Op tijd brood halen bij de Bakkerswinkel – ach, die rij, die is meestal wel gezellig – of bij bakkerij Louf, de nieuwe loot aan de stam, ontstaan op de geweide grond van de populaire Avondwinkel die de eigenaar moest verkopen bij gebrek aan opvolging. En waar iets sterft, ontstaat ook leven. Hun zuurdesembrood is zóó lekker. En aan het einde van de middag doorlopen naar de Willem in de Haarlemmerpoort waar je zo lekker van de zon kunt genieten en nippen van heerlijke witte wijn.
Gelukkig in Westerpark
In elke fase van mijn leven was en ben ik domweg gelukkig in Westerpark. Heel eventjes heb ik wel eens gedacht aan verhuizen, maar het idee ook vrijwel direct weer verworpen. Ga maar na. We kijken niet alleen uit op de Westertoren, maar ook op het torentje op het woonblok aan de Van Bossestraat dat in de Tweede Wereldoorlog is gebombardeerd en pas deze eeuw in ere is hersteld. Op de fiets naar Hallie, langs mijn steun en toeverlaat The Tailor voor alle kledingreparaties en Scala, foodbar en theater, op de plek van ons oude kantoor! Nu tegenover YamYam, een van de eerste Italianen die écht lekkere gerechten serveren. Tijdens de lunch hoppen we naar het Hugo de Grootplein – als het druk is dan is de boerensalade van de Albert Heijn ook oké – voor de lekkerste broodjes van de stad bij De Osdorper (neem die met grillworst en jalapeños) en als we jarig zijn halen we een aardbeienslof bij Westerbos.

De Staatsliedenbuurt
Ooit was de Staatsliedenbuurt een ruig stadsdeel, maar het gedachtengoed van Frederik Hendrik heeft postgevat: een veroveraar die strijdende partijen bij elkaar bracht. Het is niet alleen de rust van het park, de rijke schakering aan horecagelegenheden, de groene autovrije buurt, de bijzondere architectuur, maar het ligt ook nog eens op een steenworp afstand van de Jordaan met zijn pittoreske straatjes, de maandagse en zaterdagse markt en natuurlijk met de allerbeste Italiaan van de stad: Toscanini. We deden een dag vakantie in eigen buurt, maar wonen en werken in deze fijne buurt maakt dat ik me dagelijks op vakantie voel.
